اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى عَبْدِكَ وَنَبِيِّكَ وَرَسُولِكَ وَحَبِيبِكَ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ النُّورِ الْأَعْظَمِ الْبَاهِرِ جَوْهَرِ الْجَوَاهِرِ نَوْرِ الْأَزْهَارِ سِرِّ الْأَسْرَارِ حُلْوِ الْمَقَالِ جَلَالِ كُلِّ جَلَالٍ جَمَالِ كُلِّ جَمَالٍ كَمَالِ كُلِّ كَمَالٍ شَاهِدِ الْكَبِيرِ الْمُتَعَالِي۞بَيْتِ الأَحَدِيَّةِ سِرَاجِ الْوَحْدَانِيَّةِ شَمْسِ الْمَعَارِفِ ضِيَاءِ الْعَوَارِفِ النُّورِ الْمَوْجُودِ سَبَبِ الوُجُودِ قَرِيبِ الذَّاتِ اَلْمُتَحَلِّي مِنْهَا بِأَعْظَمِ التَّحَلِّيَاتِ طِلَسْمِ الطَّلَاسِمِ الْمُنْبَهِمَةِ اَلْبَحْرِ الْمَسْجُورِ قَبْلَ بَحْرِ الطُّورِ۞مَنْ سَجَدَتْ لَهُ فِي آدَمَ الْأَمْلَاكُ لِعَظَمَةِ نُورِ الذَّاتِ الْمَحْبُوبِ الْأَعْظَمِ لَاهُوتِ الْقِدَمِ مَنِ اصْطَفَيْتَهُ عَلَى بَنِي حَوَّاءَ وَآدَمَ الْوَسِيلَةِ الْعُظْمَى لِمَنْ تَوَسَّلَ بِهِ إِلَيْكَ يَا اَللهُ يَا اَللهُ يَا اَللهُ۞اَللّٰهُمَّ بِسِرِّهِ لَدَيْكَ وَبِحُرْمَتِهِ عَلَيْكَ وَبِجَاهِهِ عِنْدَكَ وَبِسَيْرِهِ فِي عُرُوجِهِ إِلَيْكَ أَنْ تَرْزُقَنِي عَمَلًا بِلَا فَتْرَةٍ وَلَا اِبْتِدَاعٍ وَلَا مَيْلٍ لِلدُّنْيَا وَلَا لِلْخَلْقِ لِإِسْمَاعٍ حَتَّى أَتَّصِلَ بِهِ إِلَى حَضْرَتِكَ وَأَنْ تَتَوَلَّى أَمْرِي بِجَاهِهِ عِنْدَكَ فِي كُلِّ هَمٍّ يُهِمُّنِي يَا اَللهُ يَا وَلِيَّ الْأَمْرِ كُلِّهِ وَسَلِّمْ تَسْلِيمًا كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ۞[1]
Bejti-l-eḥadijjeti, sirādži-l-vaḥdānijjeti, šemsi-l-meʿārifi, ḍijā’i-l-ʿavārifi, en-nūri-l-mevdžūdi, sebebi-l-vudžūdi, qarībi-z-zāti, el-muteḥallī minhā bi-eʿẓami-t-teḥallijāti, ṭilesmi-ṭ-ṭelāsimi-l-munbehimeti, el-baḥri-l-mesdžūri qable baḥri-ṭ-ṭūri.
Men sedžedet lehu fī Ādeme-l-emlāku li-ʿaẓameti nūri-z-zāti-l-maḥbūbi-l-eʿẓami, lāhūti-l-qidemi, meni-ṣṭefejtehu ʿalā benī Ḥavvā’e ve Ādeme, el-vesīleti-l-ʿuẓmā li-men tevessele bihī ilejke, jā Allāhu, jā Allāhu, jā Allāhu.
Allāhumme bi-sirrihī ledejke, ve bi-ḥurmetihī ʿalejke, ve bi-džāhihī ʿindeke, ve bi-sejrihī fī ʿurūdžihī ilejke, en terzuqanī ʿamelen bilā fetretin ve lā ibtidāʿin, ve lā mejlin li-d-dunjā, ve lā li-l-ḫalqi li-ismāʿin, ḥattā etteṣile bihī ilā ḥaḍretike, ve en tetevellā emrī bi-džāhihī ʿindeke fī kulli hemmin juhimmunī, jā Allāhu jā Velijje-l-emri kullihī, ve sellim teslīmen kesīren, ve-l-ḥemdu lillāhi Rabbi-l-ʿālemīn.
Prevod:
Allahu moj, donesi salavat na Svoga roba,
Svoga vjerovjesnika, Svoga poslanika i Svoga voljenog, našeg prvaka Muhammeda,
najveću i blistavu svjetlost, dragulj svih dragulja, svjetlost svih cvjetova,
tajnu svih tajni, slatkoću govora, veličanstvenost svake veličanstvenosti,
ljepotu svake ljepote, savršenstvo svakog savršenstva i svjedoka Uzvišenog i
Velikog.
Kuću Jednosti, svjetiljku Jedinstvenosti, sunce spoznaje, sjaj duhovnih spoznaja, postojeću svjetlost, uzrok postojanja, onog koji je blizak Božanskoj Biti, ukrašeni od nje najvećim ukrasima, tajnu svih tajni i talismanu svih zagonetnih talismana, uzburkano more prije mora Tūra.
Onoga kome su se meleki poklonili kroz Adema zbog veličanstvenosti svjetlosti Božanske Biti, najvećeg Ljubljenog, tajne vječnosti, onoga koga si odabrao među potomcima Have i Adema, najvećeg sredstva približavanja za svakoga ko se njime Tebi obraća i Tebe moli. O Allahu, O Allahu, O Allahu!
Allahu moj, njegovom tajnom kod Tebe, njegovom čašću kod Tebe, njegovim ugledom kod Tebe i njegovim uzdignućem na Mi'radžu prema Tebi, podari mi da ustrajem u djelovanju bez malaksalosti i bez novotarije, bez sklonosti prema dunjaluku i bez želje da se pokazujem ljudima. Učini da se njegovim posredstvom približim Tvojoj prisutnosti i da Ti preuzmeš brigu o meni, njegovim ugledom kod Tebe, u svakoj brizi koja me zaokuplja. O Allahu, O Upravitelju svake stvari, podari mu obilje selama, a sva hvala pripada Allahu, Gospodaru svjetova. [1]
O salavatu:
Prenosi se da je šejh, neka je Allah zadovoljan njime i neka nam podari korist preko njega, rekao:
„Jednom sam ušao u prisustvo Poslanika, neka su na njega Allahov mir i blagoslov, i vidio sam neke evlije u njegovoj blizini. To me je ispunilo radošću i nadahnućem, pa mi je tada došao ovaj salavat. Kada sam došao do riječi: 'sve dok ne stignem u Tvoju Prisutnost', osjetio sam kao da sam ušao u samu stvarnost Poslanika, neka je na njega mir, te sam ugledao skup tajni i svjetala koje je nemoguće opisati, koje jezik ne može izraziti niti razum može obuhvatiti. U tome sam učestvovao, a zatim izašao noseći svjetlost nalik kupoli, po veličini i obliku. Kretao sam se unutar nje sve dok nije potpuno obuhvatila moje tijelo i moju dušu. Tada sam spoznao svoju posebnu bliskost Allahovom Poslaniku, neka su na njega Allahov mir i blagoslov, koja je nadilazila bliskost drugih ljudi.“
Među njegovim vrijednostima navodi se da će onome ko ga uči u broju riječi ham (هم), a to je prema računu hisāb al-džummal broj 45 (jer je ه = 5, a م = 40, ukupno 45), Allah otkloniti svaku brigu i svaku nevolju.[1]
[1] Ahmed Al-Bashir Al-Tayyib, The Secret of Secrets- Salawat al-Tayyibia- Hizb al-Amaan. Independently published, 2026.
Nema komentara:
Objavi komentar